30-01-17

5* Geocaching

Sinds we begonnen zijn met Geocaching in 2011 , zijn Terrein5 caches altijd al een doorn in ons oog geweest . Boomcaches waar je speciale klimuitrusting of watercaches waar je een boot voor nodig hebt , ze irriteren me mateloos . Na dat we onze 366 cachekalender hadden ingevuld , had ik een D5/T5 als volgende doel opgesteld . Sinds Januari 2009 , dat is ondertussen 8 jaar geleden , ligt er hier in Thailand een D5/T5 Mysterie die ik in 2013 opgelost heb maar waar ik nooit ben geraakt . De cache ligt in Sattahip , zo'n 60 kilometer ten Zuiden van Pattaya op een klein eilandje niet ver van het strand . Tijdens onze laatste trip van Oktober 2016 was ik samen met Sandra en Marc op prospectie geweest om te zien wat we nodig hadden om op het eiland te geraken . Er zijn kano's te huur op het strand dus dat was geen probleem . Alleen was in Oktober het weer te slecht om naar het eiland te roeien . Dus werd er op het zelfde moment gelijk een nieuwe datum vastgelegd en zo zijn we afgelopen zaterdag 21 Januari terug naar Sattahip gereden om mijn eerste 5.5* cache , met de toepasselijke naam First , te gaan scoren .

We hadden om 08.00 afgesproken , zouden samen gaan ontbijten bij een Duitste bakkerij en daarna naar Sattahip rijden . De bakkerij was niet open en dus wordt het een Thais ontbijt van fried rice . Na een vlotte rit , en we kenden ondertussen de weg al , komen we aan bij het strand . De zon schijnt , de zee is rustig , dit is een perfecte dag voor onze T5 . De spullen die we niet nodig hebben , laten we in de auto en de rest stoppen we in een waterdichte zak . We checken nog even snel langs welke kant van het eiland we moeten zijn . Waterschoenen aan , zwembroek aan en dan nu nog enkel twee boten . Tweehonderd Bath da's ongeveer 5 Euro voor twee kano's . Sandra gaat in de ene boot en neemt de spullen mee , ik en Marc gaan in de andere . Het is mijn eerste keer in zo'n ding en in het begin ging de boot niet echt de juiste richting uit maar eens ik het doorhad gingen we vlotjes vooruit . In de buurt van het eiland gekomen , volgen we Sandra's besturingssysteem tot we in de buurt komen van het nulpunt . Het is een rots eiland en er is dus geen strand om aan te meren . Dus zoeken we een plekje waar we makkelijk aan land kunnen . Sandra blijft in de boot bij de spullen en houd onze boot bij terwijl ik en Marc aan land gaan . Het uitstappen viel redelijk mee al stond ik wel tot aan mijn middel in het water . Eens we aan land waren gaf Sandra de GPS door en gingen we met twee verder . We gaan recht op ons doel af maar na een kwartier zoeken , hebben we nog steeds niks . De laatste log dateert ook al van Mei 2012 . De kans dat de cache ondertussen weggespoeld is , is erg groot . Gelukkig hebben we een replacement bij en leggen de cache net een beetje hoger dan de oorspronkelijke coordinaten , dekken hem toe met wat stenen zodat hij beschermd is tegen water en wind . Op onze weg terug naar de boot zien we Sandra vechten met onze boot . Door de golven , ontstaan door het voorbij komen van een speedboot , was onze boot ervandoor gegaan maar Sandra had hem al terug te stekken . Terug bij de boot is het enkel nog een kwestie van terug in da ding te geraken zonder dan we kapseizen . Maar ook dat viel redelijk goed mee en dus beginnen we aan onze terugtocht . We gaan voor de toeristische route en maken een volledig rondje rond het eiland . Ik begin het al goed onder de knie te krijgen en ook het sturen gaat stukken beter dan tijdens de heenweg . Terug op het strand doen we een klein vreugdedansje . Dat viel best mee ! Eigenlijk was deze helemaal niet zo moeilijk , je moet alleen het raadsel weten op te lossen om de coordinaten te bepalen maar daarna , eens je een boot hebt , ging het als een fluitje van een cent .

Op de terugweg gaan we nog een paar caches checken en stellen vast dat door verandering in het landschap deze niet langer bereikbaar zijn , laat staan dat ze er nog zouden liggen . Doordat de legger , hier wel gekend om zijn lak aan onderhoud , al weer een hele tijd offline is , zit er niets anders op dan ze te laten archiveren . Maar er wordt ook nog een extra cache gescoord .

's Avonds heb ik contact met Phichit en vertel over mijn avontuur . Daarna eet ik nog wat en ga vroeg naar boven . Tot er plots een bericht binnen komt : Nieuwe cache op 2,8 km ! Zou ik of zou ik niet ... Normaal kan ik deze wel laten liggen maar met Sebastián in town zou er wel eens een strijd om de FTF kunnen ontstaan . Ik twijfel niet te lang en pak de GPS en mijn fiets en ben weg . Onderweg kom ik tot het besef dat ik geen pen bij heb en de jongens vergeten ben . Dan maar langs de 7eleven en zonder jongens . Ik koop snel een pen en kom als eerste bij de cache . FTF ! Logboekje signeren , een paar foto's met de iPhone gemaakt en dan terug naar huis .

Na de euforie van de D5/T5 en de FTF is het nu toch wel echt bedtijd . TFTC !

Maar het 5 sterren cacheverhaal gaat verder . Naast de First cache ligt er , al moet ik eigenlijk "hangt" zeggen , ook nog een T5 boomcache waar ik maar niet bij kom . Are you chicken , Make it squawk is een plastieken kip met een piepgeluidje , zo een hondenspeeltje zeg maar . Ik ben al twee maal op de plek geweest en heb het beest zien hangen maar zonder klimuitrusting kom je de boom niet in . Het is een cache van Sandra en Marc , zij hebben de nodige uitrusting en dus heb ik nog een keer met hen afgesproken . We rijden samen naar het achterland van Pattaya waar we bij het Eucalyptusbos aankomen . We halen de rugzakken uit de auto en gaan te voet verder door het bos . Bij de juiste boom gekomen , zie ik de kip al gelijk hangen . Natuurlijk , want ik was hier al vaker geweest . Marc haalt de klimriemen uit de rugzak en ondertussen doet Sandra me voor hoe het moet . Het lijkt redelijk makkelijk zolang je je gedachten maar bij je voetenwerk houdt want als je je voetbeugel kwijt speelt ben je verloren . De eerste helft van de klim ging heel vlotjes en ging ik zeer snel vooruit maar naar mate je hoger komt , neem je automatisch kleinere stukjes . Boven gekomen , nam ik rustig de tijd om even op mijn gemak te komen alvorens ik tot loggen overga . Hier voor had ik mijn twee handen voor nodig . Dus ik steun op mijn rechter voet , laat me hangen aan het boventouw en hou me stabiel met mijn linkerknie . Eens ik me comfortabel voel , laat ik de chick squawken en kan ik mijn naam in het logboek bijschrijven . Dat viel best mee , hebben we nog tijd voor een selfie ? Nog een laatste keer squawk , oh wat een heerlijk geluid maakt dat ding , en dan terug naar beneden . De weg naar beneden is veel moeilijker dan naar boven . In het naar boven gaan steun je op je voet maar nu moet je je beugel telkens laten zakken en dus moet je je laten hangen aan je boventouw . Al bij al deed ik het prima volgens Sandra en Marc en was ik behoorlijk snel maar daar zat mijn lengte ook wel voor iets tussen .

An other T5 ! Uiteindelijk is het ook wel de bedoeling om het 81 challenge grid ooit vol te krijgen . Dus bij deze zijn dat weer twee vakjes ingevuld .

En tussendoor waren er natuurlijk ook nog enkele cachemomentjes . De kaart begint hier al serieus geel te kleuren . Gelukkig komt er af en toe eens wat nieuws uit . Verder ben ik ook weer bezig geweest met het plaatsen van nieuwe caches zodat er voor Dave, Sandra en Marc en de vaste bezoekers ook weer wat nieuws te scoren valt . Naast mijn twee recent gepubliceerde nieuwe caches , heb ik er nog twee zo goed als rond . Maar ik mis enkel de juiste magneten nog om ze te plaatsen . Dus zal ik de cacheboxen klaarmaken tegen de Zomer om ze dan online te krijgen .

De foto's van mijn afgelopen Geocaching momentjes en The Daily life part II staan ook weer online . En daarmee sluiten we dit hoofdstuk af en kan het aftellen naar onze volgende thuiskomst weer beginnen . Voor Philippe is dat al in April , ik moet helaas wachten tot Juli .

 photo Pttya17-37_zpsfuzy4xvv.jpg

19:47 Gepost door Philippe en Dieter xxx in Asia, Geocaching | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Chinese New Year , Year Of The Rooster

Het doet pijn om te zeggen dat we weer terug in Belgie zijn maar we hebben onze tijd in Thailand in schoonheid afgesloten .

Zaterdag 28 Januari was het Chinees Nieuwjaar en luidde het jaar van de haan in . Dit is de tweede keer dat we dit in Thailand mogen meemaken . De eerste keer dateert alweer van 2012 , het jaar van de draak en toen werden er overal Lion-en Dragon dansen opgevoerd . Ik was blij om dit jaar weer van dit spektakel te mogen genieten .

Chinees Nieuwjaar is een feest van meerdere dagen dat eigenlijk al begint op de dag voor het nieuwe jaar . Vrijdag werden er overal firecrackers afgeschoten om de kwade geesten te verjagen . Nieuwjaarsdag begint met het offeren aan de goden en voor ons begon Chinees Nieuwjaar met een Geocaching eventje . Speciaal voor deze gelegenheid had ik een eventje georganiseerd met enkele Geocaching vrienden en waar kan je dat nu beter doen dan bij de Chinese Friendship Supermarket . Terwijl het event plaatsvond waren we getuige van de offerceremonie . Geen leeuwen of draken hier helaas maar deze had ik gisteren al mogen aanschouwen .

Na het event ga ik met Sandra en Marc nog even op stap maar dat verslag krijg je in het 5* Geocaching verslag .

Elk jaar met Chinees Nieuwjaar brengt Starbucks in Azië een speciale editie van hun Starbucksbeertjes uit . We zijn begonnen in 2012 met een draakje en hebben sindsdien elk jaar het nieuwe dierenteken gekocht . De draak , de slang , het paard , het schaap , de aap en nu dit jaar een haan .

Chinees Nieuwjaar vindt telkens plaats van de eerste tot en met de vijftiende dag van de eerste maand van de Chinese kalender . Het Chinese jaar begint op de tweede nieuwe maan na de zonnewende van 21 December . Daardoor heeft deze feestdag geen vaste datum . Het vindt telkens plaats ergens tussen 21 Januari en 20 Februari .

Helaas zijn de foto’s van het Chinees Nieuwjaar verloren gegaan door een technische onenigheid tussen mij en de laptop . We zijn momenteel nog bezig om deze te recupereren maar tot zolang moeten jullie het zonder foto’s stellen . Gelukkig had ik een paar foto’s op mijn GSM staan zodat ik toch nog iets had .

Happy Chinese New Year , Welcome to the Year of the Rooster !

 photo Pttya17-13_zpsaxnh13hs.jpg

19:46 Gepost door Philippe en Dieter xxx in Asia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-17

Bang Saen , Heavenly Hell

De voorbije dagen heb ik , terwijl Phil en Ut in Phichit zaten , in Bang Saen doorgebracht . Bang Saen is een kuststadje nabij Chonburi , halverwegen tussen Bangkok en Pattaya .

Zaterdag avond na mijn 5* Geocaching uitstapje (Verslag volgt later) mijn spullen ingepakt , batterijen opgeladen en op tijd naar bed . Zondagmorgen om 6 uur liep de wekker af . Douchen , aankleden , ontbijten en zoals gepland , zat ik om 07.00 op de fiets voor mijn trip naar Bang Saen . Tegen een gemiddelde snelheid van 18 km per uur en met voldoende stops om te drinken , had ik 4 uur reistijd ingepland en zou dus tegen 11.00 bij mijn hotel in Bang Saen aankomen . Het is nog vroeg , het verkeer valt mee en de zon schijnt nog niet op volle kracht . De eerste kilometers bollen vlotjes door . Tot na zo'n 8 kilometer : Pffffffffff , platte band . Ik was voorzien en na een kwartier ben ik weer op pad . De band blijft hard tot ik op 5 kilometer van mijn eerste tussenpunt ben en hij ineens klapt . Paniek , wat nu ? Mijn eerste idee was om alles maar te vergeten en het hotel te anuleren maar hallo ... This is me , I can do this ! Ik heb gisteren een D5/T5 cache gelogd ! We gaan ons toch niet gewonnen geven door een klapband . Al liftend keer ik terug naar Pattaya , ga naar de Decatlon , laat de band herstellen en een uur later is hij klaar en kunnen we weer . Ondertussen is het 10.45 en om de verloren tijd een beetje goed te maken , charter ik een Bathbus en die brengt me in één trek naar het hotel in Bang Saen waar ik alsnog om 12.30 aankom .

Bij de receptie worden eerst alle formaliteiten afgerond en vervolgens ga ik naar mijn kamer om even te bekomen . Een verkwikkende douche kan soms wonderen doen . Een uurtje later ga ik op pad en begin aan mijn ontdekking van Bang Saen . Nu blijkt Bang Saen een jaarlijks fietsevenement te hebben , kan het toeval nog groter zijn dat ik hier met de fiets ben . Natuurlijk dat ik mezelf een souvenirshirt koop . Ik volg de kustweg zuidwaarts tot bij de grote rotonde . Het strand ligt volgestapeld met dagjestoeristen en het verkeer is niet te doen . Allen op zoek naar een parkeerplekje . Langs het strand staan tientallen eetkraampjes met kippendijen , geroosterde inktvis , krabben en scampi's en ga zo maar door . Tegen ik aan het einde van de dijk kom heb ik ook gelijk gedaan met eten . Van de grote rotonde ga ik landinwaarts en kom bij het Institute of Marine Science . Naast een ondzoekcentrum kan je er ook visjes kijken en hebben ze een soort van museum . Niet echt zijn geld waard maar toch wel leuk om eens geweest te zijn . Na mijn bezoekje daar , keer ik terug naar het hotel , neem een frisse duik in het zwembad en ga een uurtje rusten op de kamer . 's Avonds geniet ik van een prachtige zonsondergang , een heerlijke maaltijd en ga op tijd naar bed . What a day !

Maandag , vandaag staat er heel wat op mijn programma . Na het ontbijt pak ik mijn spullen bij elkaar en ga de fiets op richting Ang Sila Fishmarket . In de ochtend wordt hier dagverse vis verkocht dus als je daar een kijkje wil nemen , moet je vroeg opstaan . Naast verse producten verkopen ze ook allerhande gedroogde vis . Sundriend of course ! Eerlijk gezegd die gedroogde leren lappen zien er mij niet bepaald lekker uit maar hier eten ze het als snoep .

De tweede halte op mijn weg is de Chinese Nhajasa Tai Sue tempel . Deze zeer imposante tempel is een van de grotere Chinese tempels in de streek en toch vrij onbekend bij het grote publiek . Het zijn vooral Chinese toeristen en locale bewoners die hier hun respect komen betuigen . De tempel is gebouwd naar Chinese normen met oog voor symmetrie , een drum- en een beltoren en een hemelpaal . Met deftige kledij , dit wil zeggen schouders bedekt en voor de vrouwen knieën bedekt , kan je , na het uitdoen van je schoenen , de tempel bezoeken . Deze kledijregels gelden trouwens voor de meeste tempels of deze nu Buddhistisch of Chinees zijn . Het hoofdgebouw telt vier verdiepen en je kan helemaal naar boven vanwaar je een prachtig zicht hebt . Echt een bezoekje waard !

Next stop en de hoofdreden waarom ik naar Bang Saen ben gekomen : Wat Saen Suk , beter bekend onder het grote publiek als The Hell Temple ! Het tempelcomplex werd in 1986 ingehuldigd als religieus centrum . Het complex is 5,12 hectare groot en is daarmee de grootste Heltempel van Thailand . Het is opgedeeld in 3 delen : Een Buddha Park met beelden en gebeurtenissen uit de Lord Buddha zijn leven , het paradijs voor de verdienstigen en ten derde de Hel voor de zondaars .

Na de vredelievende taferelen van de eerste twee delen , schrik je toch wel even terug bij het betreden van de Hel . De tekst "Welcome to Hell" staat trouwens letterlijk boven de inkom in het Thai . Centraal in de tuin staan twee gigantische Preta beelden Nai Ngean en Nang Thong . Deze cymboliseren de hongerige geesten uit de Thaise folklore . Daarrond staan 21 getijsterde zielen , elk met het hoofd van een dier . Elk dier vertegenwoordigd een bepaalde zonde . Zo heb je bijvoorbeeld een corrupt varken , een ondankbare tijger en een jaloers konijn . De volgende fase in Hel zijn de lijfstraffen . Zondaars worden op gepaste wijze gestraft . Levend in het hellevuur gesmeten , onthoofd , verscheurd worden door de helhonden of je ingewanden uitgepikt door vogels . Maar het kan nog erger ... Doodgeknuppeld , doorboord of in twee gezaagd worden bijvoorbeeld . Op het einde van de helletuin wacht de verlossing : Er ligt namelijk een cache . Dit is tevens de enige cache in heel Bang Saen .

Na het aanschouwen van deze helse taferelen kan je even gaan bekomen bij de grote vijver en er de gigantische Meervallen en schildpadden voederen .

Na mijn bezoek aan Wat Sen Suk besluit ik om net zoals gisteren , even een duik te nemen in het verkoelende water van het zwembad waarna ik weer fris verder kan .

Mijn laatste bestemming in Bang Saen is Khao Sam Muk . Deze 45 meter hoge rotsheuvel dankt zijn naam aan een tragisch liefdesverhaal waarbij een meisje , Sam Muk zich op de klippen werp doordat ze niet samen kan zijn met haar grote liefde . Een andere legende verteld het verhaal van een vissersvrouw die op de uitkijk stond tot wanneer haar man terug binnenvaarde maar deze kwam nooit terug . Tegenwoordig wordt de heuvel vooral geassocieerd met de Rhesusapen of Makaken die er wonen . De apen zijn misschien wel de grootste toeristische attractie uit de buurt . Gibraltar is er niks tegen . Honderden apen leven hier op de heuvel en zij zijn hier de baas . Mensen komen met heelder vrachten fruit om de dieren te voederen en dat leverde mij high quality amusement op . Voor de mensen die aan de voet van de heuvel wonen lijkt het wel of ze in een gevangenis leven . Alles is hermetisch afgesloten zodat de Makaken niet binnen kunnen . Mijn verkenning van de apenheuvel begint bij een kleine rotstempel . Op weg naar boven passeer ik nog twee tempels en overal kom je apen tegen . Boven gekomen , neem ik even de tijd om te bekomen van mijn klim en geniet daarna van het panoramisch uitzicht op de baai van Bang Saen .

De weg naar beneden gaat al slalommend tussen de apen . Terug beneden , keer ik terug naar het hotel waar ik even rust alvorens ik me klaarmaak voor het avondeten . Aangezien er niet veel te vinden is , brengt Het avondeten me terug op de plek waar ik ben gaan ontbijten . En op het menu staat Thai fried rice met krab en gegrilde gamba's . Heerlijk en ook wel een beetje decadent om meer dan een halve kilo in mijn eentje binnen te spelen . Na het avondeten maak ik nog een klein wandelingetje en eens op de kamer val ik al snel in slaap .

Dinsdag 24 Januari : Happy birthday to my Flupke ! Vandaag is Philippe jarig en dus is het tijd om terug naar huis te gaan . Na het ontbijt worden de spullen ingepakt en de fiets geladen . Nog even langs de receptie de sleutel terug brengen en dan kunnen we vertrekken . Dit keer gaan we wel met de fiets en om klokslag 09.00 begin ik aan de terugrit . 40 Kilometer in vogelvlucht naar de Laundrybox worden er uiteindelijk 52,6 via de toeristische route . Ik probeer zoveel mogelijk de grote baan te vermijden en zoek parallelwegen op . Natuurlijk zorgt dat voor extra kilometers maar onderweg krijg je nog wat te zien en het rijdt rustiger . Hier en daar kan je niet anders dan Sukhumvit te nemen maar gelukkig was dat maar heel beperkt . Mijn traject gaat in 3 etappes : Deel 1 gaat tot in Si Racha , een stad die ik ook heel graag eens wil bezoeken in de toekomst . Deel 2 brengt me bij een benzinestation en service center waar ik uitgebreid pauzeer en waarom nu juist hier . Hier ligt een cache natuurlijk ! De cache is snel gevonden en na het loggen ga ik mezelf even bijtanken . Fried sweet potatoes om energie op te doen en cocoswater tegen de dorst . Nog 20 kilometer te gaan . Mijn laatste checkpoint ligt bij de stadsgrens van Pattaya , nog 10 kilometer en we zijn thuis . Vier uur en vijfendertig minuten na dat ik in Bang Saen vertrokken ben , rijd ik de wasserij binnen . We made it ! Mensen verklaren mij voor zot hier en er is ook wel een beetje crazyness voor nodig maar het was zalig om te doen .

Mijn conclusie van de voorbije dagen : Steek Pattaya , Naklua , Bang Sare en Jomtien in de mixer en je hebt Bang Saen . In het weekend heerst er hier een drukte van jewelste maar door de week is het hier heerlijk rustig . Het meerendeel van de toeristen dat hier komt zijn Thai die in het weekend het drukke Bangkok ontvluchten . Bang Saen is het dichtstbijzijnde strand voor alles wat te Noorden ligt . Je komt hier heel weinig Europeanen tegen , je kan je dus al voorstellen dat mensen opkijken van een Falang op een fiets . Ik voel me dan ook een beetje bekeken maar de mensen die ik onderweg tegenkom zijn geweldig , zwaaien zelfs en zeggen goeiedag . In tegenstelling tot Pattaya gaat hier nog echt alles met een glimlach .

Ik heb erg genoten van mijn drie dagen vakantie en ondanks de valse start zou ik het zo opnieuw doen . De foto's staan ook weer online en omdat het er zoveel zijn , heb ik ze opgesplitst in twee albums : Bang Saen en Heavenly Hell . En terwijl jullie van de foto's genieten , ga ik hier terug aan het werk .

Sawatdee Krab en Thank you for smiling !

 photo BangSaen25_zpslcbpeq5j.jpg

08:21 Gepost door Philippe en Dieter xxx in Asia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-17

The Daily Life Part II

Sinds de Zomer van vorig jaar zien onze vakanties er net iets anders uit en soms vraag ik me af of je dit wel vakantie kan noemen . Begrijp me niet verkeerd , we genieten van elk moment maar het dagelijkse leven hier is echt geen doorsnee vakantie .

De eerste dagen zijn we weer druk in de weer geweest . Woensdag zei de microgolfoven “BOEM” . Een luide knal , gevolgd door een rookwolk waren zijn laatste daden alvorens hij het licht uit deed . Gelukkig is hij niet letterlijk ontploft of in brand gevlogen want dat had wel veel erger geweest . Het ding is meegekomen van de oude laundry en was eigenlijk toch al aan vervanging toe . Dus ben ik op de fiets gestapt en ben ik beginnen rondkijken voor een nieuwe magnetron . Mijn oog viel gelijk op een microgolfoven met Quartz grill van Sharp . Ik had nog even getwijfeld of ik geen combi zou kopen maar dat kost hier echt schandalig veel . Terwijl ik op onderzoek ben krijg ik telefoon van het thuisfront : Kijk gelijk eens wat een TV kost want die doet raar . Ook de TV is nog zo’n een oud ding en dus hebben we nu niet enkel een nieuwe microgolf maar ook gelijk een 50inch flatscreen . En dit allemaal met brommer en fiets . Je kan het laten thuis leveren hoor maar daar doen wij niet aan mee . Terwijl Philippe de TV installeert probeer ik de nieuwe microwave uit . Na de instructies te hebben gelezen ga ik gelijk aan de slag en nog geen half uur later komt er een home made bananen cake tevoorschijn . De kleur en structuur is anders dan in een gewone oven . Hij is veel lichter van kleur en sponsachtig maar over de smaak was iedereen het hier eens . Lekker !

Na al de commotie van deze morgen zitten we rustig te genieten van een stukje cake voor de TV , komt er ineens een vogel binnen gevlogen . Hij heeft waarschijnlijk de cake geroken . Utan heeft het beestje al snel te pakken . We steken hem voorlopig in een wasmand met een deksel , geven hem wat te eten en te drinken . Het is een blauw-witte parkiet , eigenlijk echt wel een mooi beestje en blauw is Utan en Philippe hun lievelingskleur . Een paar uurtjes later , begint onze blue bird zich al helemaal op zijn gemak te voelen maar en wasmand is toch geen plek voor een vogel . Donderdag ben ik dus weer op pad , dit keer op zoek naar een vogelkooi . Na drie dierenwinkels heb ik nog steeds geen kooi . De eerste had enkel visbakken en alles wat daar bij hoort , de tweede enkel honden en katten . De derde had wel kooien maar enkel voor hamsters . Nu kon dat op zich wel dienen maar al die attributen daar waren we niks mee . You not have same same for bird ? Oh , no hab mister , one moment ! Ze loopt weg en een paar minuten later komt ze terug met een kooi . Nu nog eten maar hoe leg je uit wat voor vogel het is en welk zaad je nodig hebt . Ze toont me de verschillende soorten zaden maar natuurlijk staat de tekst er enkel in het Thais op en staan er geen afbeeldingen bij . Nu is het mijn beurt for one moment . Ik meen mijn GSM , google even een parkiet en bingo . Terug thuis wordt het nieuwe verblijf van onze blauwe in orde gebracht en kan hij verhuizen . Hij gaat recht naar de etensbak en begint daarna aan de verkenning van zijn nieuwe verblijf . Maar alleen is maar alleen en dus zijn we een speelvriendje gaan halen . Nu ja , één ! We komen met drie speelkameraadjes thuis . Dus we hebben : Een blauw met witte , een donkerdere blauwe , een groene en een gele oftewel Blue , Sky , Lime en Lemon .

Verder waren nog een paar dingen die we wilden doen maar waar we eerder niet aan toe gekomen waren . We wilden beneden in het wasgedeelte meer werkruimte , en nu zeker met het restaurant erbij , dus werd er een tafel en een extra schab voorzien . Voor boven heb ik ook een extra schab in de berging voorzien en eindelijk slapen we muggen-vrij . Vliegenramen of dergelijke zijn hier vreemd genoeg moeilijk te vinden . Van die muskietennetten om over je bed hangen vind je hier overal maar dat was niet wat we willen . In de doe-het-zelver verkopen ze hier wel gaas en met en paar planken en vijzen knutsel ik zelf een vliegenraam in elkaar . Misschien dat er nog een laagje verf op moet maar ik ben zeer tevreden met het resultaat .

En terwijl ik klusser de klus speel , houdt Philippe zich bezig in de wasserij . Behalve vuile was , wassen we hier ook uw geld wit . Het is wonderbaarlijk hoe vaak we geld vinden in de zakken van broeken . Soms enkele muntjes maar ook wel eens briefjes . van de week vonden we nog een briefje van 50.000 Iraanse Rial . Klinkt alsof we kweetniwa hebben gevonden maar dat is net geen 1,5 Euro of ongeveer 55 THB .

We hebben de voorbije dagen veel minder zelf gekookt maar waarom zou je zelf koken als je een restaurant voor de deur hebt .

Na het harde werk van de voorbije dagen is het nu tijd voor een beetje ontspanning . Niet dat het dagelijkse leven hier niet ontspannend kan werken in vergelijking met Belgie maar er is een tijd van werken en een tijd voor ontspanning . Philippe en Utan vertrekken morgenochtend naar Phichit voor drie dagen , ik heb morgen een Geocache uitstapje . En zondag ga ik voor een paar dagen naar Bang Saen . En dan zijn we weer allemaal terug in Pattaya voor Philippe zijn verjaardag . Om deze dagen te overbruggen komt Pi zijn moeder helpen in de wasserij .

De foto's komen later nog . Maar nu gaan we eerst een paar dagen met vakantie .

 photo 1701-4965_zps9y3oekbn.jpg

17:12 Gepost door Philippe en Dieter xxx in Asia, Uit en Thuis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-01-17

Going Home , TB's With A Mission

96 Dagen na onze bittersweet bye bye's in Oktober zijn we terug thuis in Pattaya .

We hadden dit keer voor KLM gekozen met vertrek op zondag en zouden vanuit Antwerpen met de Thalys naar Schiphol reizen . Omdat we pas in de namiddag de trein moesten hebben , hadden we een Geocache eventje georganiseerd in het Centraal Station van Antwerpen . Tot zover het plan . De werkelijkheid ziet er heel anders uit ...

Een week voor vertrek merken we dat er iets niet klopt met de Thalystickets die KLM voor ons geregeld had . De trein zou meer dan twee uur doen over een traject van 54 minuten . Wegens werkzaamheden aan het spoor tijdens het weekend van ons vertrek , rijdt de IC tussen Antwerpen en Amsterdam slechts tot in Roosendaal en worden alle Thalystreinen omgeleid . Moest onze trein vertraging oplopen door de werken dan zou het wel heel spannend kunnen worden om op tijd in Schiphol te geraken met het risico dat we dus ons vliegtuig missen . Dat zagen we niet zitten en dus bellen we met KLM om te vragen of ze ons op een eerdere trein kunnen zetten . Dit ging helaas niet zonder dat er 150 Euro per persoon werd aangerekend wegens een wijziging in de boeking . 300 Euro betalen voor een fout van een ander dat zagen we niet zitten en dus vroegen we wat we moesten doen als de trein vertraging zou hebben en we onze vlucht zouden missen . Oh , geen probleem meneer , dan boeken wij u gelijk om naar een volgende vlucht ... Geen probleem ? Ik dacht het niet , dat is wel degelijk een probleem . Nu zou je denken dan gaan we gewoon op eigen houtje naar Schiphol maar zo simpel is het niet . Maximaal 1 uur voor vertrek moesten we ons melden bij de balie van Thalys om onze tickets op te halen . Dit doen ze om te voorkomen dat je dus een reis zou boeken vanuit Antwerpen wat in sommige gevallen goedkoper is dan een rechtstreekse boeking . Omdat KLM niet wilde meewerken hadden we zelf voor een plan B gezorgd . We verzetten ons event naar zaterdag , gaan zondag de tickets afhalen en moest de trein niet komen opdagen dan zouden we met de auto naar onze vriendjes in Nieuwegein rijden en dan zouden Ruud en Ria ons naar de luchthaven brengen . Tot zover plan B .

Na een week stressen , breekt tijdens de nacht van donderdag op vrijdag de hel los . Een hevige storm , gepaard met Winterse buien , trekt vanuit Frankrijk over de lage landen . Het noodweer heeft in Frankrijk voor heel wat schade gezorgd waardoor er geen Thalystreinen rijden vanuit Frankrijk en alle overige hogesnelheidstreinen rijden met aanzienlijke vertragingen . En dus bellen we nog maar eens met de helpdesk van KLM . En daar gingen ze weer hoor : Ja meneer , daar moeten we wel 150 Euro PP voor aanrekenen . Ik moet nu wel toegeven dat die kost van 150 Euro + 15 euro administratiekosten duidelijk vermeld staat in de kleine lettertjes maar dit is toch gewoon overmacht . Nee meneer , sorry dat gaat helaas niet . Uiteindelijk na een paar keer over en weer bellen , krijgen we iemand anders aan de lijn en dit keer hebben we iemand met net dat beetje meer verstand aan de lijn . De persoon in kwestie ging kijken wat ze kon doen en na contact opgenomen te hebben met Thalys , belde ze terug om ons te melden dat onze tickets waren omgeboekt , we binnen het kwartier de nieuwe tickets in onze mailbox mochten verwachten en dat het ons niks zou kosten . Hehe , t is gelukt ! Over naar plan C ...

Zaterdag houden we gewoon ons Geocache event zoals afgesproken en zondagmorgen brengen mijn ouders ons naar Schiphol met een tussenstop in Nieuwegein . De opkomst voor het "Going Home , TB's with a Mission" event is behoorlijk . De afstand Antwerpen-Thailand bedraagt zo'n slordige 9000 kilometer en dat tikt telkens flink door op de teller van de TB's die met ons mee reizen dus had ik een oproepje geplaatst op de eventpagina voor mensen in het bezit van TB's zijn die richting Azië willen of kilometers willen maken . De eerste aanwezige had al gelijk twee Travel Bugs bij en vroeg of ik ze wilde meenemen , niet veel later krijg ik er nog 4 overhandigd en aan het einde van het event zitten we met een hele zak racers . Allen nemen ze deel aan de 2017 TB-Race . Zelf nemen we niet deel aan die race maar we vinden het wel leuk om ze mee op missie te nemen . Let the race begin !

Zondag morgen waren we al vroeg wakker , de stress zat er toch nog een beetje in . Om 09.30 staan mijn ouders voor de deur en rijden we met verse pistolets en koffiekoeken naar Nieuwegein waar we in alle rust genieten van een gezellige brunch . De stress valt gelijk van ons af en er is zelfs nog tijd over voor een Geocache momentje . Samen met Ruud en Eric ga ik nog een smiley scoren en daarna zetten we onze reis naar Schiphol verder . Ruud en Ria , zoals steed weer bedankt voor de warme ontvangst ! Van het 100 Acre Wood gaat het verder naar de luchthaven waar we tegen 13.30 aankomen .

Doordat we ook dit keer weer enkel met handbagage reizen , kunnen we gelijk door naar de paspoortcontrole en de douane . Zonder bagage reizen heeft zeker zijn voordelen maar elk voordeel heeft zo zijn nadeel . Zowel mijn als Philippe zijn handbagage worden van de band gehaald voor een uitgebreide inspectie . Er zitten enkele niet te definiëren voorwerpen in . De dame in kwestie verzoekt vriendelijk of ik mijn bagage wil open maken en terwijl ze op de monitor kijkt , legt ze me uit wat ze zoekt . Een camera , batterijen en een hoop ondefinieerbaar metaal . De GPS en batterijen kan je volgende keer beter gewoon apart houden net zoals laptops en dergelijke , zei ze , dat maakt ons werk makkelijker en bezorgt u minder last . En dat ondefinieerbaar metaal ? Dat was de zak met TB's .

Alles terug opgeborgen , kunnen we verder en begeven we ons richting Gate F7 . Onderweg stoppen we nog in de winkeltjes , gaan een kleinigheidje eten en hebben nog even contact met Thailand in verband met het uur van ophaling op de luchthaven . De middag is voorbij gevlogen en tegen 17.00 begint de boarding en een half uurtje later komt onze blauwe vogel in beweging . En we zijn weer vertrokken . Na al de stress van de voorbije week zijn we eindelijk onderweg !

De vlucht verloopt vlot , het eten aan boord smaakte prima en na een filmpje doen we onze oogjes even dicht . Dankzij nieuwe pilletjes speel ook ik enkele uurtjes kwijt en heb ik voor het eerst het gevoel dat ik daadwerkelijk geslapen heb .

Maandagmorgen 10.00 landen we op Bangkok Suvarnabhumi Airport . Langs de paspoortcontrole voor ons VISA , langs AIS voor ons Thais telefoonnummer te herladen en dan naar de uitgang waar Utan en de buurvrouw ons opwachten om ons naar huis te brengen . De rit naar huis verloopt moeizaam , wegwerkzaamheden en een ongeval sturen het hele verkeer in het honderd . Met een fikse vertraging komen we dan eindelijk aan bij de laundry waar we de spullen boven droppen en ons even opfrissen . Wat voelt het goed om weer thuis te zijn .

Sinds Oktober is er veel veranderd in de laundry . We hebben bovenburen gekregen en een restaurant voor de deur . Deze Zomer zijn we naar het intreden van Pi , Utan zijn neef , geweest . Ondertussen zijn zijn 3 maanden in het klooster voorbij en gaat het leven weer verder . Utan had aan ons gevraagd of we het zouden zien zitten dat hij boven komt wonen . In Thailand zijn er twee zaken waar je niet zonder kan : Wasserijen en restaurants . En zo komt het dus dat we in de dag de was buiten zetten en tegen de avond maken de droogrekken plaats voor een paar tafeltjes en stoelen . En wat we al gezien hebben , ziet er allemaal om ter lekkerst uit .

's Middags helpen we wat in de shop en 's avonds hebben we onze eerste Geocache afspraak . Sebastián is dit jaar in de zelfde periode als wij in Pattaya en hij had weer een Meet and Eat eventje georganiseerd . Een van de voorgaande edities was trouwens ons eerste event in Thailand . Utan is al vaker met Geocaching in contact gekomen en wanneer we hem vertelde waar we gingen eten was hij gelijk heel enthousiast om mee te gaan . Het event vindt namelijk plaats in het beste BBQ buffet restaurant van Pattaya , daar waar we in Oktober ook geweest zijn . Bij aankomst heel wat bekende gezichten en ook Utan herkent de meeste aanwezigen . Ze zijn allemaal bij hem langs geweest om onze Laundrybox te komen loggen . Het is een gezellige avond met heel wat Geochat , TB's en lekker eten natuurlijk . Tijdens het eten worden er ook enkele locale caches besproken en worden de plannen gemaakt voor ons 5* avontuur . Met al dat gebabbel vliegt de avond voorbij en na onze lange reis , willen we nu eigenlijk toch wel naar ons bedje . Terug thuis vallen de oogjes al snel dicht .

Good night !

Dinsdagmorgen waren we tegen den achten wakker . Even douchen en naar beneden , wasmachine opzetten en de deur openen . Na t ontbijt trek ik mijn klusuniform aan geef het appartement een poetsbeurt , verzorg de planten en pruts nog wat aan mijn fiets . Na de middag rijden we met z’n drieën even naar de Big C voor een paar boodschappen . Onze ogen waren groter dan we dragen konden maar mits een beetje organisatie kregen we alles mee . Ut op de bromfiets met 3 zakken tussen zijn benen , Phil achterop met een wasrek in zijn armen en mijn bagagerek van de fiets goed volgestapeld . Jammer dat we daar geen foto van hebben .

De foto's van het Going Home event , de heenreis en onze eerste dag in Pattaya staan ook weer online .

 photo 1701-03_zpsukpcti8h.jpg

17:24 Gepost door Philippe en Dieter xxx in Asia, Geocaching, Uit en Thuis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-17

Happy Cachy 2017

Eerst en vooral een gelukkig 2017 gewenst ! Dat het nieuwe jaar jullie veel liefde en geluk mag brengen en dat ook enkele van jullie dromen in vervulling mogen gaan .

Zoals de voorgaande jaren hebben we ook dit keer met Oudjaar twaalf uur niet gehaald en lagen we al om 22.00 in ons bed . Wonderbaarlijk genoeg hebben we zelfs om middernacht het vuurwerk niet eens gehoord . Nieuwjaarsdag moest ik niet werken dus genieten we van een feestelijk ontbijtje en tegen 10.00 gaan we op pad voor de eerste smileys van 2017 . Tijdens de Kerstdagen had ik het reeksje Twin Peaks voorbereid en dus zouden we dat vandaag gaan doen .

De Twin Peaks reeks bestaat uit 26 Mysteries en vormen een mooi stukje GeoArt . GeoArt is een reeks caches in een bepaald figuur , in dit geval het Twin Peaks logo . De puzzels hebben allemaal betrekking op de gelijknamige tv-serie . Zelf heb ik er nooit 1 aflevering van gezien maar Google wist met de meeste vragen wel raad . Omdat het flink koud is op deze eerste dag van het jaar besluiten we om het rondje zo veel mogelijk met de auto te doen . Hier en daar moeten we alsnog een flink stuk door de kou . Onderweg komen we nog een groepje cachers tegen met het zelfde plan als wij . De tocht gaat door het bevroren landschap van Beveren en Zwijndrecht .

Zo’n 17 kilometer en 3 uur later komen we bij de Twin Peaks Bonus . Alle 26 caches werden vlot gevonden , al ging het loggen niet van zelf . De eerste gingen nog redelijk maar naarmate mijn handen steeds kouder werden , ging ook het schrijven er op achteruit . Na de bonus was het hoogtijd om warmere oorden op te zoeken .

Thuis , na het ontdooien van de vingertoppen , worden de logjes verstuurd en daarmee zijn de eerste caches van 2017 gelogd .

Happy cachy 2017 !

Vorig jaar hadden we in April nog een Nieuwjaarsfeestje . Dit jaar werden de Nieuwjaarsbrieven net iets sneller voorgelezen en zo hadden we afgelopen zondag het Nieuwjaarsfeestje met de familie en ook dit ging gepaard met enkele Winterse smileys . Samen met mijn neefje en nichtje trotseren we de resterende sneeuw en lopen een toertje van 10 . Terwijl Stino de GPS hanteert , ontfermt Ninke zich over Geo en Guillaume . De meeste caches laten zich vlotjes vinden en Pépé was er om te helpen bij de moeilijkere .

Feestjes bij ons thuis gaan altijd gepaard met een heus eetfestijn en dat was dit keer niet anders . Er wordt gelachen en gezwansd en natuurlijk lezen de kids hun nieuwjaarsbrieven voor .

’s Avonds maken we het niet te laat want Maandag is het alweer school en dus moeten de jongsten op tijd naar bed .

Vandaag is het Verloren Maandag en daarmee sluiten we de feestdagenperiode officieel af .

De foto’s van ons cachy begin van het nieuwe jaar staan ook weer online . En dan is het nu toch wel echt aftellen naar onze Thaise thuis voor de Wintervakantie .

"

17:56 Gepost door Philippe en Dieter xxx in Geocaching, Uit en Thuis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |