30-01-17

5* Geocaching

Sinds we begonnen zijn met Geocaching in 2011 , zijn Terrein5 caches altijd al een doorn in ons oog geweest . Boomcaches waar je speciale klimuitrusting of watercaches waar je een boot voor nodig hebt , ze irriteren me mateloos . Na dat we onze 366 cachekalender hadden ingevuld , had ik een D5/T5 als volgende doel opgesteld . Sinds Januari 2009 , dat is ondertussen 8 jaar geleden , ligt er hier in Thailand een D5/T5 Mysterie die ik in 2013 opgelost heb maar waar ik nooit ben geraakt . De cache ligt in Sattahip , zo'n 60 kilometer ten Zuiden van Pattaya op een klein eilandje niet ver van het strand . Tijdens onze laatste trip van Oktober 2016 was ik samen met Sandra en Marc op prospectie geweest om te zien wat we nodig hadden om op het eiland te geraken . Er zijn kano's te huur op het strand dus dat was geen probleem . Alleen was in Oktober het weer te slecht om naar het eiland te roeien . Dus werd er op het zelfde moment gelijk een nieuwe datum vastgelegd en zo zijn we afgelopen zaterdag 21 Januari terug naar Sattahip gereden om mijn eerste 5.5* cache , met de toepasselijke naam First , te gaan scoren .

We hadden om 08.00 afgesproken , zouden samen gaan ontbijten bij een Duitste bakkerij en daarna naar Sattahip rijden . De bakkerij was niet open en dus wordt het een Thais ontbijt van fried rice . Na een vlotte rit , en we kenden ondertussen de weg al , komen we aan bij het strand . De zon schijnt , de zee is rustig , dit is een perfecte dag voor onze T5 . De spullen die we niet nodig hebben , laten we in de auto en de rest stoppen we in een waterdichte zak . We checken nog even snel langs welke kant van het eiland we moeten zijn . Waterschoenen aan , zwembroek aan en dan nu nog enkel twee boten . Tweehonderd Bath da's ongeveer 5 Euro voor twee kano's . Sandra gaat in de ene boot en neemt de spullen mee , ik en Marc gaan in de andere . Het is mijn eerste keer in zo'n ding en in het begin ging de boot niet echt de juiste richting uit maar eens ik het doorhad gingen we vlotjes vooruit . In de buurt van het eiland gekomen , volgen we Sandra's besturingssysteem tot we in de buurt komen van het nulpunt . Het is een rots eiland en er is dus geen strand om aan te meren . Dus zoeken we een plekje waar we makkelijk aan land kunnen . Sandra blijft in de boot bij de spullen en houd onze boot bij terwijl ik en Marc aan land gaan . Het uitstappen viel redelijk mee al stond ik wel tot aan mijn middel in het water . Eens we aan land waren gaf Sandra de GPS door en gingen we met twee verder . We gaan recht op ons doel af maar na een kwartier zoeken , hebben we nog steeds niks . De laatste log dateert ook al van Mei 2012 . De kans dat de cache ondertussen weggespoeld is , is erg groot . Gelukkig hebben we een replacement bij en leggen de cache net een beetje hoger dan de oorspronkelijke coordinaten , dekken hem toe met wat stenen zodat hij beschermd is tegen water en wind . Op onze weg terug naar de boot zien we Sandra vechten met onze boot . Door de golven , ontstaan door het voorbij komen van een speedboot , was onze boot ervandoor gegaan maar Sandra had hem al terug te stekken . Terug bij de boot is het enkel nog een kwestie van terug in da ding te geraken zonder dan we kapseizen . Maar ook dat viel redelijk goed mee en dus beginnen we aan onze terugtocht . We gaan voor de toeristische route en maken een volledig rondje rond het eiland . Ik begin het al goed onder de knie te krijgen en ook het sturen gaat stukken beter dan tijdens de heenweg . Terug op het strand doen we een klein vreugdedansje . Dat viel best mee ! Eigenlijk was deze helemaal niet zo moeilijk , je moet alleen het raadsel weten op te lossen om de coordinaten te bepalen maar daarna , eens je een boot hebt , ging het als een fluitje van een cent .

Op de terugweg gaan we nog een paar caches checken en stellen vast dat door verandering in het landschap deze niet langer bereikbaar zijn , laat staan dat ze er nog zouden liggen . Doordat de legger , hier wel gekend om zijn lak aan onderhoud , al weer een hele tijd offline is , zit er niets anders op dan ze te laten archiveren . Maar er wordt ook nog een extra cache gescoord .

's Avonds heb ik contact met Phichit en vertel over mijn avontuur . Daarna eet ik nog wat en ga vroeg naar boven . Tot er plots een bericht binnen komt : Nieuwe cache op 2,8 km ! Zou ik of zou ik niet ... Normaal kan ik deze wel laten liggen maar met Sebastián in town zou er wel eens een strijd om de FTF kunnen ontstaan . Ik twijfel niet te lang en pak de GPS en mijn fiets en ben weg . Onderweg kom ik tot het besef dat ik geen pen bij heb en de jongens vergeten ben . Dan maar langs de 7eleven en zonder jongens . Ik koop snel een pen en kom als eerste bij de cache . FTF ! Logboekje signeren , een paar foto's met de iPhone gemaakt en dan terug naar huis .

Na de euforie van de D5/T5 en de FTF is het nu toch wel echt bedtijd . TFTC !

Maar het 5 sterren cacheverhaal gaat verder . Naast de First cache ligt er , al moet ik eigenlijk "hangt" zeggen , ook nog een T5 boomcache waar ik maar niet bij kom . Are you chicken , Make it squawk is een plastieken kip met een piepgeluidje , zo een hondenspeeltje zeg maar . Ik ben al twee maal op de plek geweest en heb het beest zien hangen maar zonder klimuitrusting kom je de boom niet in . Het is een cache van Sandra en Marc , zij hebben de nodige uitrusting en dus heb ik nog een keer met hen afgesproken . We rijden samen naar het achterland van Pattaya waar we bij het Eucalyptusbos aankomen . We halen de rugzakken uit de auto en gaan te voet verder door het bos . Bij de juiste boom gekomen , zie ik de kip al gelijk hangen . Natuurlijk , want ik was hier al vaker geweest . Marc haalt de klimriemen uit de rugzak en ondertussen doet Sandra me voor hoe het moet . Het lijkt redelijk makkelijk zolang je je gedachten maar bij je voetenwerk houdt want als je je voetbeugel kwijt speelt ben je verloren . De eerste helft van de klim ging heel vlotjes en ging ik zeer snel vooruit maar naar mate je hoger komt , neem je automatisch kleinere stukjes . Boven gekomen , nam ik rustig de tijd om even op mijn gemak te komen alvorens ik tot loggen overga . Hier voor had ik mijn twee handen voor nodig . Dus ik steun op mijn rechter voet , laat me hangen aan het boventouw en hou me stabiel met mijn linkerknie . Eens ik me comfortabel voel , laat ik de chick squawken en kan ik mijn naam in het logboek bijschrijven . Dat viel best mee , hebben we nog tijd voor een selfie ? Nog een laatste keer squawk , oh wat een heerlijk geluid maakt dat ding , en dan terug naar beneden . De weg naar beneden is veel moeilijker dan naar boven . In het naar boven gaan steun je op je voet maar nu moet je je beugel telkens laten zakken en dus moet je je laten hangen aan je boventouw . Al bij al deed ik het prima volgens Sandra en Marc en was ik behoorlijk snel maar daar zat mijn lengte ook wel voor iets tussen .

An other T5 ! Uiteindelijk is het ook wel de bedoeling om het 81 challenge grid ooit vol te krijgen . Dus bij deze zijn dat weer twee vakjes ingevuld .

En tussendoor waren er natuurlijk ook nog enkele cachemomentjes . De kaart begint hier al serieus geel te kleuren . Gelukkig komt er af en toe eens wat nieuws uit . Verder ben ik ook weer bezig geweest met het plaatsen van nieuwe caches zodat er voor Dave, Sandra en Marc en de vaste bezoekers ook weer wat nieuws te scoren valt . Naast mijn twee recent gepubliceerde nieuwe caches , heb ik er nog twee zo goed als rond . Maar ik mis enkel de juiste magneten nog om ze te plaatsen . Dus zal ik de cacheboxen klaarmaken tegen de Zomer om ze dan online te krijgen .

De foto's van mijn afgelopen Geocaching momentjes en The Daily life part II staan ook weer online . En daarmee sluiten we dit hoofdstuk af en kan het aftellen naar onze volgende thuiskomst weer beginnen . Voor Philippe is dat al in April , ik moet helaas wachten tot Juli .

 photo Pttya17-37_zpsfuzy4xvv.jpg

19:47 Gepost door Philippe en Dieter xxx in Asia, Geocaching | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.